Իմաստուն նկար

Մահ չկայ, մեռնում է փոքրոգին, մեռածն է մեռնում:


Միայն նա է ճշմարտօրէն մեծը, որը մեծ զաւակն է նախ իր ժողովրդի, եւ ապա մարդկութեան:


Իմ հոգին զոյգ յենարաններ ունի` Աստված եւ հայրենիք:


Ազգս  գերագոյն նպատակ է, ես` միջոց:


Արազ ափին, ծնված ընկեր, 
Քո Արազին ես, մատաղ, 
Մութ բանտերում, տանջված ընկեր, 
Սուրբ տանջաքիդ ես մատաղ։ 

Հուռա՜-հուռա՛, հուռա՜-հուռա՛, 
Քաջ Նժդեհի սուրը շողշողա։ 

Արյան դաշտում, կռվի դաշտում, 
Սուրդ շողաց, քա՜ջ Նժդեհ, 
Հուռա՛, առա՛ջ, դու գոչեցիր, 
Կուրծքդ խաչով զարդարեցիր։ 

Հուռա՜-հուռա՛, հուռա՜-հուռա՛, 
Քաջ Նժդեհի սուրը շողշողա։ 

Չենք մոռանա, Հայկասարը, 
Ուր զոհվեցին ութ զինվոր, 
Չենք մոռանա, մեր զորավար, 
Պիտի հիշենք դարեդար։ 

Հուռա՜-հուռա՛, հուռա՜-հուռա՛, 
Քաջ Նժդեհի սուրը շողշողա։