Չարի կայսրություն(էն մարդակերը, Տաթոյի ասած)

Մարդասեր թե մարդակեր

Եկեք թափանցեք հոգու խորքեր ,

Տեսնենք դեռ կա խորքերում անծանոթ

Առաքինի հոգու հոտ` ցանկալի, բայց քիչ ծանոթ:

Վաղուց այցի չեք գալիս դուք ինձ

Մաքուր հոգիներ անպիղծ:

Լուսավոր հոգիներ,

Բարեպաշտ հոգիներ,

Անտեր եք թողել միլիոն մարմիններ,

Ձեր փոխարեն բազմել են այնտեղ

Մեռած հոգիներ, որպես լուսազուրկ մի հսկա կանթեղ:

Ունայն են խորքերը ձեր,

Խավար են շողերը ձեր,

Չեմ գտնում ես դեռ

Անեղծ հոգիներ,

Թեկուզ թափանցեմ անհաս խորքեր:

Չեք ուզում մարդիկ լինել մարդասեր,

Նախընտրում եք դուք լինել մարդակեր,

Խիղճը ձեր մեջ չունի ոչ մի տեղ,

Մնացել է անտուն ու անտեր:

Մարդակեր մարդիկ

Միթե դուք չունեք փրկության կարիք

Լույսի արագությամբ եք պատրաստ սրբություն պղծել

Որպես թե կյանք եք արարում, կարելի է կարծել.

Ծնվում եք որպես նորածին լրբեր

<<մեռնում >> եք հանգիստ երբ ծնել եք արդեն նոր լրբեր`

Պատրաստ ծնելու նորանոր մարդակեր լրբեր:

Իշխում է ձեր մեջ չարն իբրև կայսր,

Բարին մնացել է որբ ու անտեր,

Նրան էլ այնտեղ կայսրն է բանտել,

Կլինի այսպես ցավոք շատ դարեր

Մինչև չկործանվեն նենգասեր հոգում այս ձեր

Կայսերական բարքերն ու կարգերը մահաբեր: